Spomenik Mari Resavkinji je podignut 1926. godine, u znak sećanja na više od 1000 građana Svilajnca i okoline poginulih u oslobodilačkim ratovima do 1918. godine. Spomenik u bronzi je rad slove-načkog vajara Ivana Zajca. Mara Resavkinja je mitska ličnost iz I svetskog rata.
Ime ove legendarne ličnosti simbol je herojskog otpora srpskog naroda. U jednoj ruci drži baklju, udrugoj lovorov venac. Ispred nogu su joj doboš i truba. Za Marin lik uzet je izgled najlepše devojke u gradu - Zore Milosavljević Bidžić. U toku II svetkog rata spomenik je porušen, ali ga je obnovio Lojze Dolinar 1951. godine.
Nedaleko od spomenika Mari Resavkinji, godine 1991. podignut je spomenik vojvodi Stevanu Sinđeliću, najpoznatijem Resavcu iz Prvog srpskog ustanka.

Spomenik urađen u bronzi rad je akademskog vajara Mihajla Pauno-vića. Prikazuje Stevana Sinđelića sa kuburom, u odsudnom trenutku kada ispaljuje metak u barutanu. Tako je ovim spomenikom zaustavljeno vreme na 31. maj 1809. Sačuvano je od zaborava vreme kada se na Čegru kod Niša odvila velika srpsko-turska bitka.

-----------------------------------------------------------
Spomenik Mari Resavkinji

Spomenik palim ratnicima varoši Svilajnca 1912.-1918. godine podiglo je "blagorodno potomstvo" 1926. godine, poznatiji je kao spomenik Mari Resavkinji. Delo je vajara Ivana Zajeca.
Sastoji se od visokog mermernog postamenta na kome su urezana imena izginulih ratnika sa ovog područja i njihove fotografije. Na ovom postamentu nalazi se bronzana skulptura devojke u narodnoj nošnji, sa visoko podignutom buktinjom u jednoj i lovorovim  vencem u drugoj ruci, simbolima pobede i napretka. Za ovo umetničko delo pozirala je devojka iz Svilajnca Zora Milosavljević, kasnije udata Bidžić.
Za vreme Drugog svetskog rata spomenik je oštećen. Nova statua Mare Resavkinje postavljena je ponovo 1951. godine umesto polomljene, a delo je vajara Lojza Dolinara koji ju je napravio prema sačuvanom kalupu prvobitne skulpture.
Spomenik se nalazi na malom trgu koji preseca ulicu Stevana Sinđelića, a  narod ga je  prozvao po spomeniku – Trg Mare Resavkinje.

U središtu pešačke zone Sinđelićeve ulice, u narodu zvane i Kriva Čaršija, nalazi se spomenik Stevanu Sinđeliću. Proslavljenom junaku iz Prvog srpskog ustanka spomenik je podignut 31. maja 1991. godine, na 182-godišnjicu njegove pogibije na Čegru.
Spomenik je umetničko delo akademskog vajara iz Beograda Mihaila Paunovića. Urađen je u bronzi, impozantne veličine, prikazuje prepoznatljiv Sinđelićev pokret – pucanj u barut. Neposredni prostor oko spomenika je delo umetnikove improvizacije šanca, u kome se istorijski događaj zbio.
Ovaj spomenik je prvi i do danas jedini  koji je Resava podigla svom junaku, Stevanu Sinđeliću.

Stevan Sinđelić se rodio u selu Vojska, a posle rane očeve smrti sa majkom se doselio u  selo Grabovac. Po majčinom imenu, Sinđelija, prozvani su Sinđelić. Grabovac je bilo mesto u kome je živeo, porodicu stekao i iz koga je odlazio u bojeve.
Kuća Stevana Sinđelića nalazi se u središtu Grabovca pored škole. Tipična je građevina kakve su se u ovom kraju podizale krajem 18. i početkom 19. veka. To je polubrvnara sa prostranim tremom, pokrivena ćeramidom. Sastoji se od tri prostorije, "kuće", najveće prostorije u čijem središtu se nalazi ognjište, i dve sobe.
Kuća Stevana Sinđelića, osim istorijskog značaja, ima i obeležje retko očuvanog primerka narodnog graditeljstva. Zato je Odlukom republičke Skupštine  1979. godine proglašena spomenikom kulture od velikog značaja.
Pored kuće, spomeničku celinu čine i sobrašica,  kapela (u kojoj je Sinđelić pričešćivao svoje Resavce pred odlazak u boj) i zvonara.

 

Odlukama Vlade Republike Srbije od 17. jula 2001. godine (Službeni glasnik RS br. 46/2001) utvrđeni su sledeći spomenici kulture:

 

Zgrada Resavske biblioteke
Podignuta je oko 1903. godine kao porodična kuća svilajnačkog trgovca i političara Dimitrija Mite Isakovića, osnivača prvog novčanog zavoda u Resavi, Resavske štedionice. Jedno vreme sedište štedionice je bilo smešteno u samoj kući, pa je tako bila stecište ondašnjeg privrednog života Svilajnca. Od 1986. godine u objektu se nalazi Resavska biblioteka, za čije potrebe je njegova unutrašnjost prilagođena.
Zgrada predstavlja tipičan primer gradske arhitekture sa početka ovog veka, sa uprošćenim klasicističkim elementima na fasadi. Kao stecište ranijeg privrednog, a sada kulturnog života, objekat je svojim izgledom, postojanošću  i sa svojim brojni sadržajima delovao u lokalnim okvirima kao podsticaj za formiranje višeg kulturnog nivoa Svilajnca. Nalazi se u ulici Lazin trg br. 19.

Ovaj spomenik kulture je sagrađen između 1875. i 1877. godine za potrebe osnovne škole, a 1877. godine ustupljen je novoosnovanoj gimnazijskoj realci. Zgrada je 1935. godine istim arhitektonskim elementima dograđena, prema crkvenoj porti, za dužinu učionice. Fasada prema ulici se odlikuje pojednostavljenim klasicističkim elementima, karakterističnim za javne objekte toga vremena.
Objekat je vredno i očuvano graditeljsko nasleđe i osim arhitektonskih vrednosti značajnim ga čini i njegov istorijski doprinos obrazovanju, nauci i kulturi u resavskom kraju. Nalazi se u ulici Svetog Save br. 51