Saobraćajna infrastruktura

Saobraćajne veze Svilajnca sa širim okruženjem ostvaruju se drumskim saobraćajnicama, i to magistralnim putem M-4 do petlje na auto-putu E-75 u Markovcu i dalje prema Srednjoj i Severnoj Evropi preko Beograda, a prema Južnoj Evropi i Bliskom Istoku preko Niša. Istim ovim putnim pravcem ostvaruju se i drumske saobraćajne veze  sa magistralnim saobraćajnicama preko Batočine i Rače sa Centralnom i Zapadnom Srbijom i Crnom Gorom.

Istovremeno iz Svilajnca se prostiru četiri regionalna putna pravca, preko kojih se ostvaruju saobraćajne veze sa Despotovcem, Petrovcem na Mlavi, Požarevcem i Ćuprijom. U opštini Svilajnac javni prevoz je organizovan na nivou prigradskog javnog prevoza.

Svilajnac ostvaruje i elezničke saobraćajne veze sa Despotovcem, a preko Jagodine i sa širim okruženjem. Ovom prugom se uglavnom vrši transport uglja, a u određenoj meri i putnika prema okruženju. Železničkom prugom je Svilajnac povezan sa Markovcem, koji se nalazi na glavnom pravcu Beograd-Niš.

Mreža lokalnih puteva na području opštine Svilajnac je u nadležnosti SO Svilajnac, odnosno u nadležnosti je Budžetsko-investicionog fonda.

Vodoprivreda

Područje opštine Svilajnac nalazi se na slivnom području reke Velike Morave. Slivno područje Velike Morave osim same Velike Morave čine: reka Resava i Trstena, potoci i pritoke (Podjazak, Kupinovački potok, Buk, Bulinjak, Beljava, Buljaski potok, Roćevački potok, Đurinački i Troponjski potok).

Reka Resava je u zoni grada Svilajnca regulisna  uređenim nasipom od mosta kod Hitne pomoći do mosta kod „Kompa“.

Obale Velike Morave su jednim delom zaštićene nasipom kako bi zaštitile naselja, infrastrukturu i obradive površine.

Sistemi za navodnjavanje u opštini Svilajnac nisu razvijeni i zastupljeni u većoj meri. Postoje individualni sistemi za navodnjavanje, ali to su pojedinačni slučajevi.

Vodosnabdevanje

Snabdevanje grada vodom  je individualno i kolektivno. Individualno vodosnabdevanje u Svilajncu- korišćenje vode iz privatnih kopanih bunara ima dugu tradiciju i staro je koliko i samo naselje. Dubina bunara, koji su u funkciji individualnog vodosnabdevanja u Svilajncu i okolini, kreće se u rasponu od 6 do 12 metara, pored Velike Morave i Resave do 30 metara u višim terenima van formalnog urbanog dela.

Kolektivno vodosnabdevanje stanovništa i privrede novijeg je datuma i datira od kraja šezdesetih godina dvadesetog veka. Gradski centralni vodovodni sistem zasnovan je na ekpolataciji podzemne vode, koja se zahvata na dubinama maksimalno od 14 do 16 metara. Ovaj sistem počeo je sa radom 1968. godine. On obuhvata jedanaest bušeenih bunara kapaciteta 120 l/s, lociranih na površini od 6,5 ha. Zahvaćena podzemna voda se putem cevovoda transportuje od izvorišta do rezervoara, a odatle gravitaciono do potoršača u gradu. Visinska razlika između izvorišta u „Perkićevu“ i rezervoara zapremine 1400 m3, na Baćici, iznosi 74 m (visina izdizanja vode), a udaljenost izvorišta vodosnabdevanja od rezervoara je 1800 m. Sadašnja dužina vodovodne mreže iznosi 36 km.

Nadležnost za sistem vodosnabdevanja i kanalizacije na području opštine Svilajnac ima KJP „Morava“ Svilajnac. Vodosnabdevanje područja prema trenutnom stanju vrši se sa nekoliko sistema- iz izvora „Perkićevo“, iz zajedničkog sistema za vodosnabdevanje ( selo Radošin) i naselja u kojima je vodosnabdevanje rešeno individualno po domaćinstvima.

Kanalizaciona mreža

Kada je reč o kanalizacionoj mreži na području opštine Svilajnac, ona postoji na području MZ Svilajnac i MZ Lukovica. Kanalizacioni sistem je pušten u eksploataciju 1969. godine. Ukupna dužina zatvorene kanalizacione mreže iznosi 85 km, a atmosferske u dužini od 4 km. Postoji 4 crpna postrojenja pogonske snage 178 kW sa kapacitetom 100 l/s.

Postoje dve lagune za prijem otpadnih voda, lokacija „Badra“. Jedna od njih je stara laguna - u kojoj se vrsi taloženje i oticanje u Resavu, dok je druga nova – bez oticanja. Uzorkovanje vode se vrši 4 puta godišnje. Ukupan broj kanalizacionih priključaka u 2005. godini iznosio 2890.

Gasifikacija

Opština Svilajnac je potpisla ugovor o gasifikaciji sa Ministarstvom rudarstva i energetike Srbije i NIS „Energogasom“ iz Beograda, kao glavnim investitorom u Republici Srbiji.

Poslovi u oblasti gasifikacije se odvijaju veoma intenzivno i velik broj domaćinstava i preduzeća već uveliko koristi gas.

Telekomunikacije

Telekomunikacionu infrastrukturu opštine Svilajnac čine : mreža fiksne telefonije Telekoma Srbije i GSM  mreže Telekoma Srbije, Telenora i VIP-a. Pokrivenost iznosi čak 92% teritorije. Stepen digitalizacije telefonske mreže iznosi 100%.

Izvor: Strateški plan razvoja opštine Svilajnac od 2007. do 2012. godine.